شیخ عبدالحسین عاملی شیخ الاسلامی دزفولی (بهاءالدینی(

سالها پیش خاندانی علمی و روحانی به دزفول مهاجرت نمودند و در این دیار رحل اقامت افکندند که در اثر وجود افراد بر جسته این خاندان رشته تعلیم و تربیت دینی و الهی و اخلاق فاضله انسانی دین مبین اسلام و مذهب پاک تشیع در این شهر مستقر شد.

خانواده شیخ الاسلام دزفول یا خانواده عاملی که رشته و دودمان نسب ایشان به دانشمند یگانه و علامه شهید، وحید روزگار، مایه افتخار و مجدد مذهب شیعه امامیه در قرن یازدهم، جامع علوم عقلی و نقلی شیخ بهاءالدین محمد بن حسین عاملی (قدس سره الشریف) معاصر شاه عباس صفوی می رسد.

این خانواده جلیل پرچم دانش و معرفت را به دوش و چراغ هدایت بدست گرفته از دوران قدیم مردم این دیار را به شاهراه مستقیم فرقه ناجیه و طریقه حقه امامیه رهبری کرده اند و صاحب کشف و کرامت و مقامات معنوی بوده اند و به گواهی دانشمندان معروف دزفول مانند مرحوم ظهیر السلام و مرحوم ثقه الاسلام محدث جلیل حاج آقا سید حسین فارغ افزون بر هفتصد سال است که علم و دانش و اجتهاد در این خاندان بر قرار است.

مرحوم آقا شیخ عبدالحسین در خانواده دانش و تقوی پرورش یافت. او نزد پدر بزرگوار خویش مرحوم آقا شیخ ابولقاسم شیخ الاسلام تحصیلات ابتدائی، علوم دینی و عربی را گذراند. آنگاه در زمان ناصر الدین شاه، همراه والد خود، به تهران رفت. پس از ارتحال پدر به منظور تکمیل تحصیلات به نجف اشرف و عتبات عالیات مشرف شد. او با جدیت بسیار نزد اساتید و علمای بزرگ آن روز، سطوح و خارج فقه و اصول را به پایان برد و در اندک زمانی به مقام عالی فقاهت و اجتهاد و تفسیر و حدیث و ادبیات و علم الرجال و عرفان بهره کافی یافت و در سیر و سلوک و زهد و تقوی به مقام عالی نایل گردید.

مرحوم شیخ مصطفی عاملی به نقل از مرحوم والد خویش آقا شیخ عبدالمنعم عاملی، برادر کوچکتر مرحوم آقا شیخ الاسلامی، در شرح حال وی نقل می کند که: مرحوم اخوی بزرگ (آقا شیخ عبدالحسین)، چنان بود که هر اندازه فقر و تنگدستی بر ایشان روی می آورد و یا سایر مشکلات، شوق تحصیل و کوشش در راه علم و عبادت ایشان بیشتر می گردید. گویا مفاد شعر خواجه حافظ شیرازی را به کار بسته بود که:

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی

کاین کیمیایی هستی قارون کند گدارا

آری مردان خدا و مردان بزرگ عالم چنین بوده اند و گویا پیروی از نیای بزرگوار خود، مرحوم شیخ بهائی (علیه الرحمه) نموده که فرموده:

مرحوم شیخ پس از چند سال به موطن اصلی خود دزفول مراجعت نمود و به تدریس علوم دینی و ارشاد و هدایت مردم این سامان پرداخت. وی در سال 1353 هجری قمری در دزفول داعی حق را لبیک گفت و در مقبره خانوادگی مشایخ شیخ الاسلامی واقع در جنب مقبره محمد بن بن جعفر (ع) گردید.

مرحوم آیت الله علاوه بر اینکه مجتهد و فقیهی عالیمتام بود، دارای طبع و ذوقی سرشار ادبی و شعری نیز بوده است. اشعاری به عربی و فارسی دارد.اشعاری بر وزن مثنوی بحر رمل در نصایح و مراثی سروده که هنوز اهل منبر این اشعار را می خوانند و مجموع این اشعار در دیوانی به نام «دیوان بهاء الدینی» گرد آوری شده است. مرحوم شیخ عبدالحسین عاملی الاسلامی آثار و تألیفات دیگری به شرح زیر دارد که متأسفانه تا کنون به چاپ نرسیده است.

1- کتاب فقه استدلالی به زبان عربی از اول تا کتاب طهارت تا باب الماء.

2- حاشیه بر جلد دوم کفایه الاصول مرحوم آیت الله خراسانی (ره) به زبان عربی.

3- حاشیه بر قسمت سوم کفایه الاصول خراسانی (ره).

4- کتابی در علم اصول فقه و مباحث الفاظ.

5- رساله فارسی در فتاوی و مسائل عملی (فقه فارسی، زبده المسائل، اجابه للسائل(

6- رساله در ادعیه به زبان عربی.

7- رساله ای در مسائل متفرقه به عربی، استدلالی در حکم کثیر السفر و صلوه و طهارت.

8- دیوان اشعار فارسی در حدود دو هزار بیت.

9- منظومه دره الفردیه (عربی) در علم اصول فقه (عقلیات(.

10- منظومه ای در علم اصول در مباحث الفاظ.

11- حاشیه ای بر کفایه الاصول علامه آیت الله خراسانی.

12- رساله ای در علم اخلاق به زبان عربی.

13- رساله ای در توحید و اخلاق.

14- رساله دیگری در علم اخلاق.

15- رساله فی الفقه ورساله فی الرضاع.

16- رساله فی الفرق بین الوکاله و الاذن.

17- کتاب الصوه.

18- رساله ای در اصول فقه در اجتهاد و تقلید.

19- رساله ای در اصول.

20- رساله دیگری در اخلاق.

21- رساله ای در بیع ووقف (عربی) فقه استدلالی.

22- رساله ای در حکم جاهل قاصر و مقصر.

23- رساله ای در رهن (فقه استدلالی(

24- رساله ای در خمس.

25- رساله ای در ضاع.

26- رساله ای در وقف.

27- رساله ای در غیبت.

و رسالات دیگر ...