حاج سید حسین ظهیر الاسلام

حاج سید حسین ظهیر الاسلام

فرزند سید محمد رضا بن سید اسمعیل بن سید شاهمیر بن سید محمد مهدی بن سید محمد شفیع بن سید مرتضی بن سید حبیب الله بن سید ولی الدین .

ولادتش در رو ز جمعه 11 جمادی الاول سال 1274 ه.ق بود از علماء و بزرگان و مفاخر ارزشمند علمی و عملی خطه ی خوزستان بود که عمری را با نبوغ سرشار از محضر بزرگان کسب فیض کرد و رایحه خوش علم و فضل و معرفت ایشان فضای تاریخ آن دیار را معطر کرده است .

از سال 1278 ه. ق تحصیلات خود را در دزفول شروع کرد و قرآن را با قرائت خوبی در یک سال یاد گرفت و در شش سالگی مقدمات را از دروس حوزه آغاز کرد و شرح امثله را نزد ملاّ فتح الله خان و سایر کتب مقدمات را نزد حاج ملاّ فضل الله و حاج ملاّ نصرالله و شرایع را نزد حاج سید محمد رضا و الد ارجمندش فرا گرفت .در سال 1279 ه.ق که مرحوم شیخ جعفرشوشتری به دزفول آمد چون آثار رشد و ذکاوت را در ظهیر الاسلام که آنوقت 5 ساله بود مشاهده کرد عمامه بر سر وی نهاد و قلمدانی از شاهکارهای آقا زمان نقاش معروف به وی داد .

در سن 17 سالگی به فرمان پدر در خدمت حاج شیخ جعفر شوشتری برای تحصیلات عالیه به نجف اشرف هجرت می کند و در مهد علم و اجتهاد ( حوزه نجف) گذشته از تحصیل علوم فقه و اصول و کلام به عبادت و تهجد و خود سازی می پردازد . نقل شده که در یک ماه مبارک رمضان افطارش فقط کناره های نان خشک شده در ایام یال بود که با آب تر می کرد و چیز دیگریدر سفره نداشت و از وجوهات شرعیه استفاده نمی کرد مراتب عرفان و سیر و سلوک را زیر نظر پدر خود طی کرد .

مرحوم ظهیر الاسلام در زمان خود و در منطقه خوزستان شاید تنها کسی است که پس اخذ اجازه اجتهاد به تحصیل فلسفه و عرفان و ریاضی پرداخت که شواهد آن در طی بیان حالات و شرح معارف و معلومات و تأ لیفات او معلوم می گردد . سید هر وقت در منزل خود برای روضه دهه محرم یا در مسجد بزای ماه رمضان منبر می رفت ، انبوه مستمعین به حدی بود که پشت بام خانه های مجاور را اشغال می نمود . آنقدر اهل ریاضت بود که به مدت 20 سال هر روز 15 جزو از قرآن را با تدبرقرائت می کرد و در ماه مبارک رمضان روزی یک ختم قرآن می کرد .

در شبهای جمعه غالباً ذکر لااله الا الله را دوازده هزار بار تکرار میکرد . وفات سید در دوم ماه رمضان 1337 ه. ق اتفاق افتاد . در زمان فوتش همسرش نقل می کند مه بر بالین سید بودم ناگهان دو مرتبه گفت تشریف آوردند ، تشریف آوردند و جان به جان آفرین تسلیم نمود .