مجتمع فرهنگی سینمایی تفریحی دزفول طرحی است که در طول پنج سال محقق شد، و چند سال بعد به عنوان پروژه منتخب در جشنواره روروز در نروژ برگزیده گشت. این طرح که در دوره بحرانی جنگ با استفاده از بودجه بازسازی مناطق جنگی و با پایمردی کارفرما در شرایط دشواری به پایان رسید، از این بابت مورد توجه قرار گرفت که به ترتیبی منعکس کننده مفاهیم بنیادین این دیار در ایجاد فضا و استفاده از هندسه مالوف در ترکیب با مصالح بومی بود، در حالی که از احکام و فن آوری دوران معاصر (مدرن) بهره می گرفت. در واقع ساختمانی با ویژگی های منطقه ای بود که امکان درک جهانی را داشت.
 ساختار این طرح بر مسیری حلزونی و چرخان استوار بود که همراه با حرکت آب، از یک حیاط مربع بر سطح زمین آغاز شده ، با چرخشی از درون یک مخروط معکوس شفاف ، بر روی شیب رویی مدور به حیاطی هشت ضلعی در عمق زمین می رسید، تا با این ایهام داستان گذر انسان را از جهان مادی به بهشت متمثل سازد. نقشه ساختمان از پردازش یک شمسه در سه بعد به دست آمده و بادگیری های چهارگانه پرّان در اطراف این حیاط بهشتی، نیز نوعی نگاه به آسمان را تشدید می نمود . در این طرح پشت بام های ساختمان، جزیی از محوطه و تداوم درون ساختمان به بیرون تلقی شده و بدنه چند لایه ساختمان به تدریج عرصه های درونی باز و بسته را تعریف می کند. نمای یکپارچه آجری خارجی که در بخش هایی با سطوح ساروج سفید ترکیب گردیده ، در نقاطی با جوئک هایی از کاشی فیروزه ای و لاجوردی در نقش گره در هم آمیخته و با ایجاد سوراخ های لانه کبوتری در لبه های پشت بام ها به نوعی با معماری منطقه قرابت یافته است.
 این در حالیست که بخش اعظم ساختمان در مخزن بزرگی از بتون در داخل زمین قرار گرفته و سازه ساختمان به صورت ترکیبی از فولاد و بتون و سقف تالارها از تاوه های پیش ساخته استفاده شده که در اغلب فضاها به صورت نمایان دیده می شود و در نتیجه بدین ترتیب به اصول فروتنی و صداقت پاسخ گفته شده است. در این طرح و نیز دیگر طرح ها به نوعی از تعاریف متداوال فاصله گرفته شده و مرکز فضا تهی و به جای ماده از فضا انباشته شده است.
این مجتمع دارای سالن های مجزای نمایش و واحدهای مربوطه و غرفه هایی جداگانه و نیز دارای سالن نمایش فیلم و کارگاه فیلم سازی، سفال سازی و ... است.
وجود امکانات رفاهی و تفریحی و رستوران، چایخانه سنتی و غرفه عرضه صنایع دستی از جمله قسمت های مورد توجه این مرکز است.
 اين مجتمع به دليل برخورداري از ويژگي هاي خاص معماري و رنگ و بوي معماري ايراني- اسلامي و استفاده از آجرنماها و كاشي هاي لعابي در تمام ساختمان و همچنين كاربرد بادگيرهاي مدرن و استفاده از سقف هاي گنبدي جديد از سازه هاي زيبا و ارزشمند ساخته شده پس از جنگ تحميلي در خوزستان است.
شايان ذكر است: مجتمع فرهنگي - سينمايي دزفول به همت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و به وسيله يك تيم خبره طراحي و در سال 1372 به بهره برداري رسيد و اين بناي ارزشمند تا سال 1380 نيز از فعاليت هاي قابل توجهي برخوردار بود.