آیت الله حاج شیخ محمّد رضا معزّی، تنها اولاد ذکور مرحوم شیخ محمّد جواد بن شیخ محسن در سال 1273 هجری قمری در نجف اشراف دیده به جهان گشود. وی ایّام صباوت و تحصیلات دوران ابتدای خود را همان جا گذاراند و پس از مدّتی به دزفول آمد و در محضر عموهای خود، آقا شیخ محمّد طاهر و آقا شیخ محمّد حسن معزّی، تصحیلات خود را تکمیل نمود. گویند وی در هوش و ذکاوت و فطانت و سرعت انتقال و حاضر جوابی اعجوبهُ روزگار بود.

وی آثار عملی و غیر عملی فراوانی از خود بجای گذاشته است. شخصاً غیر از یک خانه و چند جلد کتاب چیز دیگری نداشته است، با وجود این، علاقهُ بسیاری به عمران و آبادانی داشته و همواره مردم را به این کار تشویق می نمود. مسجد کجبافان و مسجد پیرزنگی در محلّهُ مسجد و کاروان سرای واقع در بازار قدیم و حمام کرناسیان در دزفول به اهتمال ایشان بنا شده است.

تاُلیفات :

1- حاشیه بر رسائل شیخ مرتضی انصاری.

2- حاشیهُ مفصّلی بر مکاسب شیخ مرتضی انصاری.

3- کتاب جهد المقل فی اجویه المسائل (در چند جلد مشتمل بر مسائل متفرّقه در ابواب فقه از «طهارات» تا «دیات» نظیر جامع الشتات میرزای قمی.

4) رسالهُ عربی به نام کلمه التّقوی در فقه.

5) رسالهُ فارسی در فقه. این دو رساله به چاپ رسیده است.

مسافرت ها:

مرحوم آیت الله شیخ محمّد رضا معزّی، سفرهای بسیاری داشت، از جمله، سفر حج است که از راه شام به آنجا رفته است. در دمشق با مرحوم آیت الله سّید محسن عاملی ملاقات می نمایند. در سفر به عتبات عالیات با مرحوم ملاّ محمّد کاظم خراسانی و آقا سیّد محمّد کاظم یزدی ملاقات نمود ه است.
در سفر دیگری از راه شیراز به خراسان مشرّف می شوند و در بین راه خراسان، در توقفی کهد در شاه عبد العظیم داشته، علما و اعیان تهران با وی دیدار داشته اند... ایشان در اواخر عمر بابر کتشان، چند بار در فصل های تابستان به بروجرد مسافرت می کردند تا این که در تابستان سال 1352 هجری قمری در همان شهر، دار فانی را بدرود گفت و در بقعهُ شاه زاده ابوالحسن دفن گردید.