آیت الله محمّد کاظم بیگدلی

در سپیده دم روز عرفه سال 1286 هجری شمسی، در دارالموُمنین دزفول، بانوی مخدّره ای را درد زایمان برخاست و لحظاتی بعد، ثمرهُ زندگی این بانوی پرهیزگار، که نتیجه زندگی وی با آیت الله محمّد مهدی بیگدلی بود، قدم به عرصهُ زندگی نهاد. نام این مولود را محمّد کاظم نهادند. این مولود که در بیت رفیع مرجع خوزستان، دیده به جهان گشود، بعدها خود، عالمی بزرگوار، پرهیزکاری متّقی و فقیهی عالیقدر گردید.او در خاندانی متولّد شده بود که همه افراد آن خاندان، اهل علم و عمل و متخلّق به آداب و سجایای مرضیه و ملکات فاضله بودند. پدرش مرحوم آیت الله العظمی شیخ محمّد مهدی بیگدلی نجفی، از اجلّهُ علما عالمین و فقها و مقدّسین و یکی از پرهیزکارترین مراجع خوزستان بود. والدهُ ماجده اش صبیهُ مجتهد بزرگوار، مرحوم شیخ محمّد سبط الشیخ ایت، که خود از نوادگان شیخ اعظم، خاتم الفقها و المجتهدین انصاری (ره) بود. مادر بزرگوارش در خانواده ای اهل علم و تقوی پرورش یافته بود. مرحوم شیخ محمّد سبط الشیخ، والد مادر گرامی آقا شیخ محمّد کاظم، همان کسی است که فرمود: خدایا! قبل از سلطهُ انگلستان، مرا از دنیا ببر. و دعایش مستجاب گردید....

پدر آقا شیخ محمّد کاظم، از همان آغاز، تربیت و پرورش نورسیده را، که تنها فرزند ذکور خانواده اش بود، بر عهده گرفت...

محمّد کاظم، که حالا قدم به عرصهُ نوجوانی گذاشته بود، به پیشنهاد پدر بزرگوارش شروع به تحصیل علوم حوزوی نمود. از همان ابتدا، با ذکاوت و هوش سر شار خود، مقدّمات را نزد پدر مکرّمش فرا گرفت. بعد از اتمام مقدّمات یکی پس از دیگری به کتابهای دیگر روی می آورد. ایشان علاوه بر اتمام مقدّمات نزد پدر، در نزد دیگر علمای بزرگ منطقه، تلّمذ نمود. آقا شیخ محمّد کاظم، ادبّیات عرب را نزد فقیهه و مجتهد وقت، ادیب و دانشمند بزرگوار دزفول، مرحوم علامه آیت الله شیخ محمّد علی معزّی(1390- 1299) فرا گرفت. و مرحوم معزّی یکی از اسائید بزرگواری بود، که بعدها به وی اجازهُ اجتهاد داد. شیخ بزرگوار، بعد از فرا گرفتن ادبیّات عرب، تفسیر قرآن را نزد یکی از اساتید بزرگوار دارالموُمنین دزفول، مجتهدی وارسته و. پارسایی بزرگ، مرحوم آیت الله آسیّد عبدالمهدی داعی (قاضی)، تلمّذ نمود. ایشان در طیّ این مدّت هیچ گاه محضر درس والد معظم را ترک ننمود و از این محضر پر فیض حداکثر استفاده را برد. دروس سطح، خارج، فقه و اصول را نزد جدً بزرگوارش و والد مکرّمش و مرحوم آیت الله العظمی آقا شیخ محمّد رضا معزّی به پایان رسانید. آقا شیخ محمّد کاظم بعدها برای تکمیل دورهُ خارج فقه و اصول، دزفول را ترک گفت و راهی شهر مقدّس قم گردید. در این شهر مقدّس، در جوار حرم حضرت معصومه(س) از محضر درس مرحوم آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حاثری یزدی موُسس حوزهُ علمیهُ قم، بهره مند گردید. شیخ بزرگوار، پس از رحلت آیت الله حاثری به شهر بروجرد هجرت نمودند تا از محضر مبارک حضرت آیت الله العظمی حاج آقا حسین بروجردی قدّس سره الشریف، کسب فیض نمایند. آیت الله بروجردی در آن زمان زعامت عالقدر تشیع را عهده دار بودند. بعد از هجرت آیت الله بروجردی به قم، ایشان نیز بار دیگر، رهسپار قم گردیددند و در شهر مقد،س قم نیز از محضر این مرجع بزرگ استفاده نمودند.

آقا شیخ محمّد کاظم بیگدلی پس از این که تصیلات عالیهُ خود را در محضر آیات عظام و اساتید بزرگوار جهان تشیّع تکمیل نمودند و به مدارج عالیه نایل شدند، به دزفول مراجعت و به اقامهُ امور شرعیه قیام نمودند.

ایشان مسافرت هایی به نجف اشراف، کربلاء، سامراء، بغداد و کاظمین داشتند و همدورهُ علمای بزرگی همچون آیات عظام، امام خمینی، مرعشی نجفی، اراکی، خوئی و گلپایگانی بودند.

آقادر سال 1350 هجری قمری در سن 21 سالگی به درجهُ اجتهاد نایل شدند. والد ماجدشان آیت الله العظمی آقا شیخ محمّد مهدی بیگدلی نجفی، آیت الله العظمی آقا شیخ محمّد رضا معزّی، آیت الله العظمی حاج آقا شیخ عبدالکریم حاثری یزدی و آیت الله العظمی حاج آقا سیّد حسین بروجردی به ایشان اجازهُ اجتهاد دادند. آیت الله محمّد کاظم بیگدلی تنها فرزند ذکور آقا شیخ محمّد مهدی ابن آقا شیخ محمّد کاظم ابن نجف قلی بیک ابن ابوتراک بیک اصفهانی، پس از کسب درجهُ اجتهاد به حل مسائل و مشسکلات مردم و اقامهُ فرائض دینی همّت گماشت.

تاُلیفات مرحوم بیگدلی:

1- رسالهُ عملیّهُ الهِدایه.

2- مجمع المسائل. که در تاریخ 1350 به عنوان حاشیه ای بر عروه الوثقی تالیف شد.

3- صراط العباد. این را کتاب در سال 1370 هجری شمسی به رشتهُ تحریر در آورد.

4- مناسک حج. ایشان این کتاب را برای راهنمائی حجّاج نوشتند.

ایشان تاُلیفات خطی منتشر نشده ای نیز دارند که به شرح زیر است:

1- مسنونات الشرعیه.

2- البحث فی العلم الاجمالی. که رساله ای فقهی است.

3- حاشیه بر عروه الوثقی.