اداره آموزش و پرورش دزفول نخستین بار در منزل شمشیر گر که در محله قلعه بود دایر شد.این اداره پس از چندین بار تغییر محل ٬در سال ١٣۴۶ به منزلی واقع در خیابان روبروی محل فعلی اداره ٬جنب بوالعلا منتقل شد.سرانجام اداره ی آموزش و پرورش در سال ١٣۵۰ به محل فعلی نقل مکان نمود.
یکی از چیزهایی که در دزفول نظر من را به خود جلب کرد خشک بودن بعضی از بلوارها و خالی بودن آب حوضهای درون شهر بود.
برای همین تصمیم گرفتم این مطلب را بنویسم و نظر شما را در مورد آن جویا شوم.
وقتی به شهرهایی می روم که در میان کویر و در منطقه ای کاملا خشک و بی آب و علف هستند تعجب می کنم از این که با وجود این بی آبی تمام بلوارها، پارکها و حوضها سبز و پر آب هستند.
و تمام این سرسبزی را مدیون چشمه های کوچک و قنات ها و البته توجه مسئولین شهر می باشند.
در این شهرها با وجود خنکی هوا در طول روز گیاهان توسط کارگران شهرداری چند بار آبیاری می شوند و دائما شیلنگ ها و لوله های باز آب را می بینید که در حال تراوت بخشیدن به گیاهانند.
و حوضها و فواره هایی را ملاحضه می کنید که علاوه بر پر آب بودن دارای آبی تمیز هستند.
اما متاسفانه در شهر ما دزفول علاوه بر وجود چنین رود عظیم، تمیز و بسیار خنک گیاهان بعضا خشک بوده و یا از کم آبی رنج می برند، چمن ها خشک و ضمخت هستند، حوضها(مانند پارک دولت که با آب هیچ فاصله ای ندارد) کاملا خشک و یا پر از آبی فاسد و گندیده، مملو از خزه و جلبک که بوی گندی می دهند و محلی برای پرورش لارو پشه هستند.
بعضی ها گرما را بهانه کرده اند اما از نظر علمی گیاهانی همچون کنار ، اوکالیپتوس، ابریشم و کونیکاکارپوس( که به تازگی وارد دزفول شده و بعضی ها به اشتباه آن را درخت مورت می نامند) ... از گرمایی همچون گرمای دزفول خشک نمی شوند و تنها مشکل آنها کمبود آب است.
از شما می خواهم به پارک جنگلی میلاد بروید(یک کیلومتر بعد از گاومیش آباد) انبوهی از درختان اوکالیپتوس که در اثر بی آبی رو به مرگند، اما وقتی به داخل پارک بروی به انشعابی از رود می رسید که به داخل پارک آمده و بهشتی کوچک ساخته.
انبوهی از درختان بید در دو طرف این آب (حدوداً 7 متر عرض) رشد کرده که شاخه های بلند و سبزشان به درون آب افتاده آنقدر زیبا که هیچکس فکر نمی کند همچین جای باصفایی در دزفول است.
ما می توانیم از رود خود انشعاب بکشیم و در این انشعابات جنگلهایی با صفا و خنک ایجاد کنیم.
اگر تا به حال به شهر نهاوند واقع در استان همدان نرفته اید به شما پشنهاد می کنم حتما به آنجا بروید، خود شهر، شهری نسبتاً فقیر و کم امکانات بوده که هیچ جاذبه ی توریستی ندارد اما در چند کیلومتر آنطرف تر از شهر چشمه ای وجود دارد که آب حاصل از آن به اندازه ی آب یک کانال باریک است اما آنقدر در اطراف این آب درخت کاشته اند که به جنگلی تبدیل شده که آبی زیبا از میانش در گذر است.
در یک روز معمولی از تابستان که به آنجا رفتیم به طرزی غیر قابل باور در آن چشمه از شهری بدون جاذبه ی توریستی چیزی حدود 200 مسافر (بدون اغراق) دیدیم.
فقط همت مسئولان دزفول کافیست تا اطراف دزفول و حتی خود شهر بسیار زیبا و خنک شود.
واقعا چرا؟ شما بگویید.
مردم قدیم دزفول اعتقاد داشتند که جنُی است که خود را به شکل انسان در می آورد و شب هنگام یا صبح خیلی زود هنگامی که هنوز هوا تاریک است به درب خانه ی اشخاص می رود و به بهانه ی دوست و همکار شخص را به رفتن سر کار دعوت می کند اما در میانه راه این موجود شروع به بزرگ شدن می کند و قدش بزرگ می شود، بقدری که سرش به آسمان می رسد اما حساسیت این موجود عظیمه الجثه تنها به یک جمله است
:«
سیزَن جُل دُوز اَرا نِمِک»یعنی:سوزن بزرگ پالون دوز و سنگ نمک
.و هنگامی که شخص می فهمد که گرفتار این موجود شده و این جمله را به زبان می آورد او کوچک و کوچکتر شده و فرار می کند
. منبع:کُلمِجور،ص64
در سال1277 هجری قمری، در اواسط ماه رجب در دزفول هوا به شدت سرد شده و به اندازه ی16 سانتیمتر برف آمده بود و معمّرین آنجا حساب کرده بودند سی سال تمام بود که در خوزستان برف نیامده است
.
هدف از ساخت این وبلاگ در اختیار قرار دادن اطلاعاتی مفید و جامع در مورد شهرستان دزفول به دور از شلوغی ها و پیچ و خمهای وبلاگ ها و سایتهای معمول و در فضایی منظم است، که در کمترین زمان ممکن بیشترین اطلاعات را در اختیار علاقمندان قرار دهد.